Met nog drie vluchten te gaan Print
Written by Mirjam de Leon   
Tuesday, 15 September 2009 04:53
Share
Voor de laatste keer hier nog een up-date van ons vertrek uit het allermooiste deel van Canada.
Zoals eerder geschreven zijn we 's nachts omringd door een bende Elks. Vannacht kwamen daar een horde coyotes bij en stond Frank, voor het slapen, niet alleen oog in oog met een heeeeeeeeeeel groot Elk mannetje, maar liep er even later een heuze wolf slenterend voorbij. Aangezien het aantal mannetjes Elk (Klee' s voor insiders) aan het toenemen is vinden er nu dus ook gevechten plaats. Het allergrootste mannetje dat Frank kwam bekijken blijkt momenteel te beschikken over de grootste kudde dames maar of dit ook blijvend is..........................Vannacht was het weer bal om ons huis.
Toen ik vanmorgen de voordeur open wilde doen, bleek onze sleutel nog aan de buitenkant te zitten en was hij ook aan de binnenkant niet op slot. Ja, dat heb je hier, zo vertrouwd en zo betrouwbaar. Frank had de hele avond allerlei geritsel gehoord maar kon niets vinden. Ik weet zeker dat bij toerbeurt, alle dieren opgepast hebben dat ons niets overkomen zou.
Tijdens ons ontbijt kregen we gezelschap van de eigenaar; mijnheer Forabosco die ons een nieuw deel vertelde van zijn Italiaanse verleden. Jullie begrijpen dat we zo'n beetje op de hoogte zijn van zijn wel en wee. Ook de foto's van de trip die hij met zijn hele familie (25 man) gemaakt heeft naar zijn geboorteland hebben we gezien. Een schat, net zoals de rest van zijn familie en ook alle personeelsleden. We hebben gelukkig een goed alternatief gevonden voor onze normale verblijfplek en hebben alle ins en outs van het kleine stadje doorgesproken met de plaatselijke bewoners, want " ons kent ons". Zo lag er bij Andy' s, ons vaste stekje waar we altijd omarmd worden bij binnenkomst (ook na 2 jaar afwezigheid) op onze tafel een pakketje . Van Colleen kregen we een boekje over dieren en hun eigenaardigheden.
Vanmorgen hebben we - onder het genot van de naar ons toegeblazen handkusjes - een paar aardige -vertrekkende - Amerikanen uitgezwaaid. Aldus ons koesterend in hun warmte en vriendschap dachten we even uit te checken, maar.........het afscheid van de dieren was uitgebreider dan gepland. Vlak bij de auto, om de hoek van een huisje stonden (door nog niemand gezien!!!!) een drietal Klee dames rustig te grazen. Iets verderop lagen hun kinties ietwat verbaasd de wereld in te kijken. Vlug pakten we de camera's en stonden gelukkig en opgewonden te fotograferen tot we ontdekten dat die hele grote jongen ook tussen het gras verscholen lag. Ook al was hij aan het dutten, alert was hij wel dus we moesten voorzichtig blijven. De dames en kinderen kwamen al grazend op ons af en vonden het geen enkel probleem dat wij er ook waren. Toen de grote jongen opeens opsprong en al gillend weer achter de " wijven" aan begon te jagen, was de hele groep al snel uit het zicht.
Uitgeput en voldaan -  terwijl het personeel zijn verbazing uitsprak over deze vertoning en de eigenaar wat verbaasd melde dat het wel een bijzonder afscheid was -hebben we alsnog alle koffers, tassen en bakken (jullie willen het niet weten en wiens auto is groot genoeg om ons op te halen???????????Dat wordt weer een busje, wedden?) in de auto gewerkt en zijn vertrokken.
Als toegift kregen we onderweg onder andere nog een zwarte moederbeer met twee kindertjes en een coyote met snelle blik.
Wat een heerlijk land. Nu nog de laatste boodschappen - hebben we nog ruimte?NEEN!, Een zware in en herpakavond voor Frank en dan morgen richting Vancouver, waarna Toronto en overmorgen naar Frut en Bolle. Iemand nog gaan kijken hoe het met ze is? Phillip, leuk cadootje, Kika geweldig kadootje. Rest volgt.
Hou het gezond en vooral koel a.u.b.!
Last Updated on Tuesday, 15 September 2009 04:55