All Creatures Great and Small

Wat lief. Denk erom: afblijven!!!!!!! Print E-mail
Written by Mirjam de Leon   
Monday, 14 June 2010 10:28
Share

Een wandeldingetje door de duinen en een mededeling voor dierenliefhebbers (en haters……………..)

 

Gisteren hadden we ons voorgenomen om even te kijken of de vossen er nog waren.

Na een half uurtje lopen zagen we het koppie van de ene, naast ons opduiken in de bebossing met een hongerige vragende blik waarna er opluchting en een blik van herkenning kwam. Hij kwam op ons af en had blijkbaar zo’n honger dat hij uiteindelijk het eten uit mijn hand at omdat hij me de tijd niet gaf het voor hem neer te leggen. Hij had zijn wintervacht uitgedaan, was wel vermagerd maar begint volwassen te worden.
Ook zijn zuster, die haar kinderen nog moeten voeren en een drukke tijd heeft met jagen, had ons blijkbaar gehoord (of geroken, ja ja maar jullie weten de helft nog niet
J ) en kwam dus ook erg hongerig en vermagerd van de ander kant. Heel schikachtig, toch lief en alert, heeft ze het eten dat we voor haar hadden neergelegd opgeschrokt en onhoorbaar verdween ze weer in de struiken.

 

Toen we bijna bij de uitgang waren, zagen we een groepje staan waarvan een drietal volwassenen en een tweetal kleine kinderen. Frank sprak de gedachten uit dat deze mensen een hondje bij zich zouden hebben.

Nu kan dit niet, want deze zijn verboden in dit gebied (zouden ze ook met kinderen moeten doen) dus ik dacht in eerste instantie dat hij een kind naast de kinderwagen op de grond bedoelde en reageerde niet.

Toen hij dit nog twee keer zei: “het lijkt wel dat ze een hondje bij zich hebben”, draaide ik me tenslotte om en zag een aantal lange stelten uit de armen van een wezen bungelen. Deze identiteit stond midden op het wandelpad, omringd door spelende en joelende kinderen. Het doodsbange diertje lag spratelend in haar armen terwijl ze trots om zich heenkeek naar iedereen en het erg leuk vond dat er mensen kwamen om het arme diertje te aaien of er foto’s van te nemen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Ik heb het diertje onmiddellijk van haar overgenomen en haar gezegd mee te lopen naar de boswachter. Toen we uiteindelijk daar aankwamen lag hij eindelijk heel stil op mijn schoot. Ik hield het licht tegen, sprak en bewoog niet en probeerde hem zo rustig mogelijk te krijgen. Dat lukte uiteindelijk al had hij zich, van pure ellende en paniek wel helemaal leeggepoept.

 

Je vraagt je af waar de mensen hun verstand gelaten hebben want iedereen weet toch dat je pasgeboren hertjes niet (ik herhaal NIET) aan mag raken of op mag tillen. De moeders leggen hun kinderen in het hoge gras en de kinderen bljiven liggen tot moeder weer terugkomt, één x per dag of, vaker als er niemand in de buurt is.

Op het moment dat de geur van het kind  veranderd, omdat er mensen aan hebben gezeten. kan het zijn dat de moeder niets meer van het kind weten wil. Het zal dan gedurende een week alleen en doodstil in het gras blijven liggen wachten. Voor niets.

Uiteindelijk gaat het dood, door honger,dorst en kou, alleen omdat de mens zich er mee bemoeit.

 

Het herenkind is uiteindelijk met hulp van de boswachter terug gelegd en hopelijk accepteert de moeder het nog. A.u.b zegt het voort en waarschuw iedereen. Op dit moment kun je tijdens je wandeling baby’s tegenkomen.

NIET AANKOMEN  en geef ze daardoor een kans te overleven.

 

Bedankt

Last Updated on Monday, 14 June 2010 14:55
 
All Creatures Great and Small